Bastiat i nie ma chuja we wsi.

Jeżeli dla osoby wierzącej czytanie, dajmy na to, Nowego Testamentu, jest jak iluminacja, nagłe dostrzeżenie ukrytego wymiaru rzeczywistości, przebłysk, który oświetla wielką ideę, szczelina, poprzez którą można dojrzeć prawdę, jakiej nie wyrazi dziś żaden opasły tom filozoficzny, żaden ciągły, logiczny, dyskursywny wywód – jeżeli dla osoby wierzącej czymś takim jest lektura stronic Nowego Testamentu, to dla mnie odpowiednikiem takiego doświadczenia jest lektura Bastiata.

Co do ostatniego przywołanego przez M. Miąsika cytatu z Bastiata: „Socjalizm, jak starożytne idee, z których się narodził, nie odróżnia rządu od społeczeństwa. Jako rezultat tego, że za każdym razem gdy sprzeciwiamy się czemukolwiek, aby było dokonywane przez rząd, socjaliści wnioskują, że sprzeciwiamy się, aby to w ogóle było dokonane (…)”

Przypomniały mi się słowa Nicolása Gómeza Dávili:

„Klasyczna sztuczka lewicy polega na utożsamieniu drogi i celu. Wówczas ten, kto krytykuje te lub inne metody lewicy, wychodzi na człowieka, który odrzuca akceptowane przez wszystkich cele.”

Prawo czytałem jakieś 20 lat temu. Dostałem darmowy egzemplarz w oddziale UPR w Lublinie. Egzemplarz przekazywałem potem znajomym do poczytania. W końcu ktoś mi go nie oddał…
Po lekturze Prawa rzeczywiście człowiek zaczyna odczuwać komfort powrotu do zdrowego rozsądku… że kiedyś tak myślał tylko w trakcie edukacji gdzieś ten zdrowy rozsądek utracił. Co do cytatów nie sądzę aby zostały dobrze wyrwane z kontekstu. Z tego co jeszcze pamiętam to Bastiat nie był wrogiem państwa jako organizacji. Był raczej wrogiem dawania państwu większych praw niż posiadają indywidualne osoby.
Tłumaczył, że ludzie przekazują państwu jedynie prawo do zorganizowania obrony przed agresją. Że suma tych przekazanych praw jakościowo nie tworzy nowej jakości a jedynie ma na celu skuteczniejszą samoobronę. Reszta działań państwa jest nadużyciem.
Państwo nie ma prawa np pozbawić mnie własności nad moją ziemią tylko dlatego że ktoś buduje drogę. Jeżeli nie chcę nie muszę się z mojego kawałka ruszać.
Państwo nie ma prawa pozbawiać mnie prawa do posiadania broni. Bo to moje prawo do broni jest prawem, z którego dopiero wynika prawo państwa do zbrojnego działania.
Bastiat jest wrogiem państwa pasożyta, które odbiera ludziom ich prawa przyrodzone.
Z drugiej strony nie chcę się kłócić o słowa. Jak mówię, że nie był przeciwnikiem państwa jako organizacji mogę się mylić, bo nie znam dokładnie całej jego twórczości i działalności politycznej. Powiedzmy nie był wrogiem organizowania się ludzi w celu obrony przed agresją. A czy to będzie państwo, gmina czy korporacja nie będę rozstrzygał.

Niestety, jak ściągam tego PDFa, to mam same białe strony…

Mam pdf’a… stąd: http://chomikuj.pl/kkentert/Bastiat , który daje się odczytać

A dzisiejsza wolność polega na tym, że można pojechać kiedy się chce i gdzie się chce – oczywiście pod warunkiem, że wcześniej opłaciło się obowiązkowy przegląd a żołnierz systemu uznał że twój pojazd nadaje się do jazdy, nadto opłaciło się obowiązkowe ubezpieczenie, i nadto opłaca się opłatę od każdego kilometra w cenie paliwa – i oczywiście od tego, żeby, gdziekolwiek się pojedzie, płacić tamże podobne opłaty.
Piękne