O ile porozumienie się w nie wielkiej grupie jest możliwe, to wraz ze wzrostem zaludnienia i zmniejszaniem się zasobów naturalnych (takich jak np. ziemia), raczej oddalamy się od utopii.

Aczkolwiek oczywiście ciężko się spodziewać, aby przybrało to charakter wyidealizowanego przez niektórych libertarian ładu naturalnego vel anarchii całkowitej. Raczej spodziewałbym się modelu polis, opartej na lokalnych umowach, religii i wspólnotach.

Spokojnie, wszystko jest kwestia czasu

Utopia to ustrój idealny, więc coś pozytywnego.

No i ja rozumiem, że są ludzie, którzy uważają, że zawsze muszą mieć jakiegoś pana, być niewolnikiem jakiegoś reżimu – ja to nazywam mentalnym niewolnictwem. Niemniej jednak, nie uważam, że to dobra postawa i ja nie chcę się jej poddać.

Niewolnik, jak pan był dobry, to i jeść miał co, i robota nie za ciężka, a na starość nawet wyzwoleńcem mógł zostać. Co nie zmienia faktu, że wciąż był niewolnikiem.

tak czy inaczej jesteśmy skazani na jakiś reżim który na różne sposoby będzie nas stymulować do takiego czy innego działania łagodniejszy lub ostrzejszy ale zawsze reżim

ps. przepraszam za przekręcenie nazwiska w poprzednim poście

Poza tym, pieniądze nie biorą się z powietrza (znaczy można próbować, ale marny pieniądz z tego się bierze) i dług trzeba będzie spłacić. Trzeba być naprawdę krótkowzrocznym, aby cieszyć się, ile to fajnych rzeczy państwo nam zapewni, a następnie każe nam spłacać długi ze te wszystkie dobrodziejstwa.

Ja tam lubię wytłumaczenia Michalkiewicza – jak się je przyrówna do rzeczywistości, to wiele rzeczy robi się całkiem jasnych.