Nie ma innej metody stwierdzenia, że idea została „ukradziona” jak podglądanie wszystkich (albo wybranych, co niewiele zmienia), aby stwierdzić, czy aby nie posiadają „ukradzionej” idei. Bo idea, która „ukradziono” niczym nie różni się od takiej „nieukradzionej” – „właściciel” przecież wciąż ją ma.

Nie da się ukraść czegoś, co jest ogólnie dostępne i występuje w nieskończonej obfitości. To jak postulowanie, że wystawiając twarz na słońce, „kradnę” słońce temu, kto wystawia swoją twarz obok. Można oczywiście pokusić się o stworzenie prawnego mechanizmu, który by regulował „własność” promieni słonecznych, ale bez wątpienia byłoby to pokrętne prawo. Coś jak prawo autorskie…

Tak samo z ideą, jeśli ktoś jest właścicielem idei „pozostawionej samej sobie” czyli ogólnie dostępnej, to też liczy na to że nikt jej mu nie ukradnie. Ale jeśli to nastąpi to policja musi mieć podstawy prawne do ścigania złodziei.

„(…) odkąd istnieją algorytmiczne sposoby na znakowanie czy sygnowanie każdej kopii dzieła. (…) Gdy konkretnie oznaczona kopia zostaje wykryta ‘na swobodzie’, to jej źródło może zostać namierzone i można domagać się zadośćuczynienia od nabywcy podejrzanego o złamanie umowy.”

> Twierdzenie że idea nie jest niczym fizycznym też jest krótkowzroczne.

Mistrzu! My maluczcy uważamy za fizyczne tylko to co możemy, choćby teoretycznie, pomacać.
Jeśli uważasz, że idea jest czymś fizycznym, to podaj nam proszę jej jednostkę miary wraz ze stosowną magiczną formułą, która umożliwi nam maluczkim przeliczenie idei na metry lub kilogramy.

Co do innych argumentów, trudno mi się odnieść, bo ich nie ma. Trudno mi stwierdzić, jak tam naprawdę zachowują się wynalazcy. Może się chcą chwalić, a może nie. Skąd to będziemy wiedzieć?

W realnym świecie bez patentów z pewnością nie brakowałoby wynalazków – dowodzi tego doświadczenie i historia. Nie wszystkie dziedziny innowacyjności były/są chronione patentami, a wynalazków w nich nie brakuje.