Komentarze do: Niech nie zdradzi cię szum http://www.miasik.net/archive/2008/05/niech-nie-zdradzi-cie-szum/ Infoanarchizm, libertarianizm, technika i inne ciekawostki Fri, 10 Feb 2012 18:58:12 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 Autor: Jurgi http://www.miasik.net/archive/2008/05/niech-nie-zdradzi-cie-szum/comment-page-1/#comment-31461 Jurgi Fri, 30 May 2008 04:55:27 +0000 http://www.miasik.net/?p=799#comment-31461 Żeby przebadać, trzeba umieć i się znać - a autor poradnika raczej błądzi po omacku. Ja bym do zagadnienia podszedł inaczej. Najpierw jakiś filtr wygładzający/odszumiający (blur/average/unsharp mask/edge preserving smooth), potem wprowadzenie własnego szumu (każdy większy edytor ma taką opcję z regulacją, plus istnieje wiele wtyczek kompatybilnych z Photoshopem dodających szum - żeby nie stosować ciągle tej samej). Kadrowanie - tak. Przeskalowywanie - tak, najlepiej z wykorzystaniem bardziej zaawansowanych algorytmów (lanchos, etc. - polecam np. darmowy Fast Stone Viewer). Generalnie im więcej manipulacji, tym większa szansa. Można wykorzystać jeszcze inne filtry, typu clarify. Co jeszcze? Np. korekcję temperatury światła, korekccję prespektywy/zniekształcenia (powinno być świetne), filtry typu soft focus (rozmycie i zmiana jasności niejednakowe na obszarze obrazu, można je zasymulować innymi środkami, jeśli nasz program czymś takim nie dysponuje) mogą być bardzo mylące. Bardzo dobre powinno być jeszcze obrócenie obrazka o niewielki kąt (albo "cyknięcie" go krzywo i wyprostowanie) - całkiem zmieni się układ tych "charakterystycznych punktów". Skorzystałbym też może z jakiegoś programu do steganografii, czyli ukrywającego dowolny plik w obrazku - dodanie nadmiarowej, niezwiązanej informacji powinno skutecznie "zapaprać" obraz z punktu widzenia - jak mi się wydaje, programy takie ukrywają informacje korzystając z trzech ostatnich, "niedostrzegalnych" bitów, o których mowa w poradniku, a które służyć właśnie mają do rozpoznawania aparatu/matrycy. A w ogóle, jeśli mowa o tych trzech ostatnich bitach, to najlepiej poszukać znajomego programisty, który napisze nam program np. zerujący te bity, lub wprowadzający w nich intensywny szum - nie odbije się to na jakości obrazka, a zniszczy tę unikalną informację. A dla paranoików - do kompresji JPG używać różnych programów (różnych firm!) charakterystyka kompresji JPG różnych implementacji algorytmu powinna też być możliwa do zidentyfikowania (sprawdzone organoleptycznie - różne programy kompresują inaczej). A, no i najważniejsze. Matryce światłoczułe szumią tym mocniej, im wyższą mają temperaturę, a grzeją się przy pracy (nawet jeśli są tylko włączone) - przy niektórych (starszych zwłaszcza) można to wręcz dostrzec gołym okiem!. Dlatego - żadnych zdjęć rozgrzanym aparatem, dajmy mu przynajmniej ostygnąć przed zrobieniem "niebezpiecznego" zdjęcia. A jeszcze lepiej - schłodźmy go w lodówce. ;) To tyle z punktu widzenia amatora obróbki cyfrowej, pisane na podstawie znajomości ogólnych zasad i praw tejże obróbki. ;) Żeby przebadać, trzeba umieć i się znać – a autor poradnika raczej błądzi po omacku.
Ja bym do zagadnienia podszedł inaczej. Najpierw jakiś filtr wygładzający/odszumiający (blur/average/unsharp mask/edge preserving smooth), potem wprowadzenie własnego szumu (każdy większy edytor ma taką opcję z regulacją, plus istnieje wiele wtyczek kompatybilnych z Photoshopem dodających szum – żeby nie stosować ciągle tej samej).
Kadrowanie – tak. Przeskalowywanie – tak, najlepiej z wykorzystaniem bardziej zaawansowanych algorytmów (lanchos, etc. – polecam np. darmowy Fast Stone Viewer).
Generalnie im więcej manipulacji, tym większa szansa. Można wykorzystać jeszcze inne filtry, typu clarify. Co jeszcze? Np. korekcję temperatury światła, korekccję prespektywy/zniekształcenia (powinno być świetne), filtry typu soft focus (rozmycie i zmiana jasności niejednakowe na obszarze obrazu, można je zasymulować innymi środkami, jeśli nasz program czymś takim nie dysponuje) mogą być bardzo mylące. Bardzo dobre powinno być jeszcze obrócenie obrazka o niewielki kąt (albo „cyknięcie” go krzywo i wyprostowanie) – całkiem zmieni się układ tych „charakterystycznych punktów”.
Skorzystałbym też może z jakiegoś programu do steganografii, czyli ukrywającego dowolny plik w obrazku – dodanie nadmiarowej, niezwiązanej informacji powinno skutecznie „zapaprać” obraz z punktu widzenia – jak mi się wydaje, programy takie ukrywają informacje korzystając z trzech ostatnich, „niedostrzegalnych” bitów, o których mowa w poradniku, a które służyć właśnie mają do rozpoznawania aparatu/matrycy.
A w ogóle, jeśli mowa o tych trzech ostatnich bitach, to najlepiej poszukać znajomego programisty, który napisze nam program np. zerujący te bity, lub wprowadzający w nich intensywny szum – nie odbije się to na jakości obrazka, a zniszczy tę unikalną informację.
A dla paranoików – do kompresji JPG używać różnych programów (różnych firm!) charakterystyka kompresji JPG różnych implementacji algorytmu powinna też być możliwa do zidentyfikowania (sprawdzone organoleptycznie – różne programy kompresują inaczej).

A, no i najważniejsze. Matryce światłoczułe szumią tym mocniej, im wyższą mają temperaturę, a grzeją się przy pracy (nawet jeśli są tylko włączone) – przy niektórych (starszych zwłaszcza) można to wręcz dostrzec gołym okiem!. Dlatego – żadnych zdjęć rozgrzanym aparatem, dajmy mu przynajmniej ostygnąć przed zrobieniem „niebezpiecznego” zdjęcia. A jeszcze lepiej – schłodźmy go w lodówce. ;)

To tyle z punktu widzenia amatora obróbki cyfrowej, pisane na podstawie znajomości ogólnych zasad i praw tejże obróbki. ;)

]]> Autor: GDR! http://www.miasik.net/archive/2008/05/niech-nie-zdradzi-cie-szum/comment-page-1/#comment-31413 GDR! Sat, 17 May 2008 12:42:20 +0000 http://www.miasik.net/?p=799#comment-31413 Sam problem identyfikacji po szumach CCD jest bardzo ciekawy, ale przedstawione sposoby obrony to półśrodki - chyba nie o to chodzi żeby zapisywać obrazy w tragicznej jakości. Poza tym, mogliby to sensownie przebadać przed publikacją - sprawdzić po zastosowaniu której z metod naprawdę nie da się zidentyfikować aparatu, a nie gdybać. Sam problem identyfikacji po szumach CCD jest bardzo ciekawy, ale przedstawione sposoby obrony to półśrodki – chyba nie o to chodzi żeby zapisywać obrazy w tragicznej jakości. Poza tym, mogliby to sensownie przebadać przed publikacją – sprawdzić po zastosowaniu której z metod naprawdę nie da się zidentyfikować aparatu, a nie gdybać.

]]> Autor: harce http://www.miasik.net/archive/2008/05/niech-nie-zdradzi-cie-szum/comment-page-1/#comment-31384 harce Mon, 05 May 2008 13:45:18 +0000 http://www.miasik.net/?p=799#comment-31384 dzięki za link :) dzięki za link :)

]]>